Ha, ha, ha!

odc.2

Gdy kilka miesięcy temu postanowiliśmy poszerzyć naszą ofertę artystyczną o czytanie dla seniorów, pojawiło się pytanie, jaką książkę wybrać. Wiadomo, że zabawną, ale konkretnie jaki tekst?
I wtedy pomyślałam o „Na ustach grzechu” Magdaleny Samozwaniec. Powieść, będąca pastiszem „Trędowatej” Heleny Mniszkówny, została napisana ponad sto lat temu i można by ją uznać za przestarzałą, gdyby nie absurdalny humor i zabawy z językiem, które sprawiają, że również dzisiejszy czytelnik może się dobrze bawić podczas jej lektury. A humor i zabawy językowe to coś, co bardzo lubimy w naszym teatrze.
Oto kilka przykładów humoru językowego z „Na ustach grzechu”:
„…proszę, zostaw umarłych, niech żyją w spokoju” (Zenon do matki)
„Milcz – wydarła ze spienionych warg hrabina – jeśli nie chcesz, bym wyszła wobec ciebie ze złoconych ram mego dobrego wychowania!” (matka do Zenona)
„Steńka zawadziła o podłogę…”
„…zamydliła oczy mydłem” (również o Steni)
„zmrużyła nieco usta” (o matce Zenona)
„Jest to człowiek wprawdzie niepierwszorzędnej młodości… „ (o hrabim Chłapskim)
„… a konkurentów mogła sobie była na palcach wyliczyć, gdyby ich miała więcej, oczywiście palców” (ojciec Steni o babce Śmierdzielównie)
„Jam tak bardzo zamężna…” (Stenia)
„Wy jesteście jak groch o ścianę” (Zenon o kobietach)
„Bosko jest umierać z tobą, ale bościej byłoby żyć” (Stenia do Zenona).

To chyba oczywiste, że dobrze się bawimy podczas czytania tej powieści z podziałem na role, prawda?
Jak zwykle zapraszam na stronę HaTeatr na Facebooku oraz ha_teatr na Instagramie.

Hanna de Broekere
Cdn.